Eindelijk mogen we het vertellen: wij kregen de kans om de Paasspeurtocht bij The Outsider mee te organiseren. Wat begon als een uitdaging, groeide uit tot een ervaring waar we enorm veel uit geleerd hebben. In deze blog nemen we je mee achter de schermen van ons avontuur.
Wij zijn Lana (student toerisme), Lucas (student kmo-management) en ik, Wissal (student communicatiemanagement). Drie studenten die elkaar in het begin nog niet kenden, maar samen aan een nieuw avontuur begonnen bij The Outsider.
Toen we hier startten, hadden we nog geen idee wat ons te wachten stond. Al snel kregen we onze eerste grote uitdaging: het organiseren van de Paasspeurtocht. Spannend, een beetje stressvol, maar vooral ook heel leuk. We wilden tonen dat we samen een echt project konden uitwerken.
De eerste dagen waren het moeilijkst. We zaten samen rond een tafel met een leeg schrift en probeerden een idee te vinden dat iedereen zou overtuigen. We hadden het gevoel dat iedereen iets van ons verwachtte, maar we wisten nog niet wat. We kwamen met ideeën, lieten ze weer vallen en begonnen opnieuw. Niets leek echt goed te werken.
Het was frustrerend, omdat we het goed wilden doen, maar nog niet wisten hoe. We twijfelden aan onze ideeën en aan onze manier van werken. En omdat we elkaar nog niet kenden, waren er ook misverstanden. We dachten dat we over hetzelfde spraken, maar iedereen stelde zich iets anders voor. We gingen vooruit, maar niet altijd in dezelfde richting.
Stap voor stap begonnen we te begrijpen hoe iedereen werkte. Op dat moment werden onze rollen vanzelf duidelijk.
Lucas hield zich bezig met alles wat met cijfers te maken had. Hij beheerde de prijzen, de budgetten en de berekeningen. Hij had altijd een duidelijk zicht op wat mogelijk was en wat niet. Zonder hem zouden we waarschijnlijk meer dan eens de grenzen hebben overschreden.
Lana focuste zich op het concept. Zij zette onze ideeën om in iets concreets. Ze slaagde erin om een duidelijke richting te geven aan wat we wilden doen, zelfs wanneer we nog niet zeker waren van onszelf.
En ik, Wissal, nam de communicatie op mij. Ik moest ons project uitleggen, de visuals maken, de teksten schrijven en ervoor zorgen dat alles duidelijk was voor de deelnemers. Het was een echte uitdaging, omdat ik onze ideeën moest vertalen naar iets begrijpelijk en aantrekkelijk.
Door samen te leren werken, leerden we elkaar ook beter kennen. We begrepen hoe iedereen reageerde op stress, hoe iedereen nadacht en hoe we elkaar konden helpen.
Toen het concept eenmaal vastlag, gingen we over naar het praktische gedeelte. En daar ontdekten we de realiteit van het terrein. We moesten bepaalde zaken herbekijken, andere aanpassen en soms zelfs helemaal opnieuw beginnen.
Zo moesten we plotseling ook content maken voor onze sociale media. Dit zorgde voor een nogal komisch moment op de werkvloer: Lucas moest namelijk in het pak van de Paashaas kruipen! (chuttt, zeker niet verklappen aan de kindjes… ) Het was hilarisch om hem die TikToks te zien maken in dat warme pak.
Voor de curieuzeneuzen onder jullie: je kan het resultaat van zijn “bunny-moves” hier op TikTok bekijken.
De Paasspeurtocht was niet onze enige verantwoordelijkheid. We kregen ook andere taken die we in orde moesten brengen. Het was soms veel om tegelijk te beheren, maar het heeft ons geleerd om zelfstandig te zijn en snel oplossingen te vinden.
Toen we de Paasspeurtocht vorm zagen krijgen, voelden we echte trots.We hebben geleerd om samen te werken, te communiceren en een project van begin tot eind te beheren.
Ben je benieuwd naar het resultaat? Schrijf je hier in voor de Paasspeurtocht en kom ons event zelf ontdekken!
